تبیین علّی سرزندگی تحصیلی بر اساس تعامل معلّم- دانش‌آموز ، خودکارآمدی و امید تحصیلی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

2 دانشجوی دکتری رشته روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تعامل معلّم-دانش­آموز و سرزندگی تحصیلی با واسطه­گری خودکارآمدی تحصیلی و امید تحصیلی انجام شد. روش اجرای این پژوهش توصیفی و طرح پژوهش، همبستگی و از نوع معادلات ‌ساختاری بود. کلیه دانش‌آموزان دوره دوّم متوسطه شهر ارومیه در سال تحصیلی 99-98 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل می‌دادند. روش نمونه‌گیری، تصادفی ‌خوشه‌ای چند مرحله‌ای بود و در کل 205 نفر به عنوان شرکت کننده پژوهش انتخاب شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از مقیاس تعامل معلم-دانش‌آموز مورای و زوریچ (2011)؛ مقیاس‌ خودکارآمدی ‌‌تحصیلی ‌پاتریک، هیکس و رایان (1997)؛ مقیاس امید تحصیلی خرمائی و کمری (1396) و مقیاس سرزندگی تحصیلی حسین چاری و دهقانی­زاده (1391) استفاده ‌شد. برای تحلیل داده­ها از نرم افزار LISREL استفاده شد و ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تعامل معلّم-دانش‌آموز، خودکارآمدی تحصیلی و امید تحصیلی به صورت مستقیم با سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان رابطه دارد. همچنین تعامل معلّم-دانش‌آموز به صورت غیرمستقیم و از طریق خودکارآمدی تحصیلی و امید تحصیلی با سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان رابطه دارد. نتایج پژوهش حاضر از نقش واسطه‌ای خودکارآمدی تحصیلی و امید تحصیلی در روابط علی تعامل معلم-دانش‌آموز با سرزندگی تحصیلی حمایت می‌کند. بر این اساس می­توان نتیجه­گیری کرد که با بهبود تعامل معلم-دانش­آموز، میزان خودکارآمدی تحصیلی و امید تحصیلی دانش­آموزان افزایش پیدا می­کند و این عوامل در کنار یکدیگر موجب افزایش سرزندگی تحصیلی آنان می­شوند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Causal Explanation of Academic Buoyancy Based on Teacher-Student Interaction, Academic and Hope Self-Efficacy

نویسندگان [English]

  • Ablolfazl Farid 1
  • Tohid Ashrafzade 2
1 Associate Professor, Department of Educational Sciences, University of Shahid Madani
2 Ph.D Student, Department of Educational Psychology Shahid Madani University of Azerbaijan, East Azarbaijan , Iran
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate relationship between teacher-student interaction and academic buoyancy with the mediating role of academic self-efficacy and academic hope. This study is descriptive and study design is correlational plans type of the structural equations. Statistical population of the study formed all of second middle school students of Orumieh in 2019-2020 years of academic. Sampling was cluster random and 205 persons were selected as study sample. To collecting data was used of Murray and Zvoch teacher-student interaction scale (2011), Patrick, Hicks and Ryan’s academic self-efficacy scale (1997), Khormaie and Kamary academic hope scale (2017) and Hoseinchary and Dehganizade academic buoyancy scale (2012). Lisrel software was used to analyze the data and the proposed model was evaluated using structural equation modeling. The results of this study revealed that teacher-student interaction, academic self-efficacy and academic hope directly related to the academic buoyancy of students. So, the results of this study revealed that teacher-student interaction indirectly and through academic self-efficacy and academic hope related to the academic buoyancy of students. These findings of study support the mediating role of academic self-efficacy and academic hope in the model causal relationship between teacher-student interaction on academic buoyancy. Accordingly, it can be concluded that with the improvement of teacher-student interaction, Students' academic self-efficacy and academic hope increases and these factors together increases their academic buoyancy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic Buoyancy
  • teacher-student interaction
  • Academic self-efficacy
  • academic hope