رابطه ی کمال گرایی با اهمال کاری تحصیلی: نقش واسطه ای متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، عزت نفس و خودناتوان سازی تحصیلی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دانشگاه الزهرا

2 دانشگاه الزهرا(س)

3 دانشگاه تهران

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه‌ی بین کمال‌گرایی و اهمال‌کاری تحصیلی با واسطه گری متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی، عزت نفس و خود‌‌‌-ناتوان‌سازی تحصیلی است. تعداد افراد جامعه ی مورد مطالعه 393 نفر و تعداد افرادنمونه ی آماری شامل 235 دانش‌آموز دختر و پسر سال سوم دبیرستان شهر بابلسر بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند. به منظور بررسی متغیرهای پژوهش، هر یک از شرکت-کنندگان پرسشنامه‌های کمال‌گرایی فراست، خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینک، عزت نفس روزنبرگ، خودناتوان‌سازی تحصیلی شوینگر و استینسمر و اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم را تکمیل کردند. داده‌های به دست آمده با روش تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. با توجه به نتایج به دست آمده، شاخص‌های نیکویی برازش برای مدل ارائه شده، برازش بسیار مناسبی را نشان دادند. یافته‌های حاصل از پژوهش نشان دادند که بین کمال‌گرایی منفی و اهمال‌کاری تحصیلی به واسطه‌ی خودکارآمدی و خودناتوان‌سازی، رابطه‌ی غیر مستقیم معناداری وجود دارد، اما رابطه‌ی مستقیم و غیر‌مستقیم کمال‌گرایی مثبت و اهمال‌کاری تحصیلی معنادار نیست. همچنین کمال‌گرایی مثبت به طور مستقیم با خودکارآمدی تحصیلی، عزت نفس و خود‌ناتوان‌سازی تحصیلی رابطه دارد و رابطه‌ی مستقیم خودکارآمدی تحصیلی با عزت نفس و خودناتوان‌سازی تحصیلی و اهمال‌کاری تحصیلی و همچنین رابطه‌ی مستقیم خودناتوان‌سازی تحصیلی با اهمال‌کاری تحصیلی معنادار است ولی رابطه‌ی مستقیم عزت نفس با متغیرهای اهمال‌کاری تحصیلی و خودناتوان‌سازی معنادار نیست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Relationship between perfectionism and academic procrastination :the mediating role of academic self-efficacy, self-esteem and academic self-handicapping.

نویسندگان [English]

  • Kosar Raoof 1
  • Moluk Khademi Ashkzari 2
  • Zahra Naghsh 3
2 Alzahra university
چکیده [English]

The main purpose of this study is examining the relationship between perfectionism and academic procrastination by mediating role of academic self-efficacy, self-esteem and academic self-handicapping. Participants for this study included 393 students andThestudy’s samples were consisted 235 male and female students of Babolsar high school who were selected by random cluster sampling. In order to assess the variables, each participant completed Frost multidimensional perfectionism scale, Morgan- Jinks student self-Efficacy scale, Rosenberg self-steem scale, Schwinger& Stiensmeier-Pelster academic self-handicapping scale and Solomon &Rothblom procrastination assessment scale for Students.The data were analyzed using path analysis. According to the results, goodness of fit Index, demonstrated well for the model. The results showed that self- efficacy and self- handicapping were mediator between relationship of negative perfectionism and academic procrastination, but the direct and indirect relationship between positive perfectionism and academic procrastination is not significant. Also positive perfectionism was related with academic self-efficacy, self-esteem and academic self-handicapping directly and direct relationships with academic self-efficacy with self-esteem, academic self-handicapping and academic procrastination were significant and academic self-handicapping direct relationship with academic procrastination is significant but a direct relationship between self-esteem with academic procrastination and self-handicapping is not significant.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic procrastination
  • Academic self-handicapping
  • Academic self-efficacy
  • Self-steem
  • perfectionism